طبقه بندی تصاویر ابرطیفی از مهمترین پردازش هایی است که بر روی این تصاویر انجام می شود. تصاویر ابرطیفی دارای ابعاد بالایی هستند و این امر طبقه بندی این تصاویر را با مشکل مواجه کرده است. از این رو روش هایی که ساختار زیرفضا با بعد پایین را از تصویر ابرطیفی استخراج کنند مورد توجه قرار می گیرند. روش نمایش رتبه پایین می تواند ساختار زیر فضا با بعد پایین را که در داده ها وجود دارد استخراج کند. این روش ساختار سراسری داده ها را در نظر می گیرد. به منظور حفظ ساختار سراسری و محلی در داده ها دراین مقاله روش استخراج ویژگی نمایش رتبه پایین و تنک بر مبنای اطلاعات طیفی و مکانی ارائه شده است. با اعمال این مدل ساختار داده بهتر آشکار می شود و قدرت تمایز ویژگی های آن افزایش می یابد. در این مدل هر پیکسل به صورت ترکیب خطی از مولفه های دیکشنری بیان می شود. بعلاوه برای حل مسئله به صورت بهینه از روش جهتی متناوب مضارب استفاده شده است. نتایج شبیه سازی نشان می دهد که مدل پیشنهادی نتایج بهتری را نسبت به روش های دیگر بدست آورده است.

هدف از تطبیق دامنه تصویری، یادگیری مدل های مقاوم برای داده های آزمایشی، با استفاده از انتقال دانش از داده های آموزشی است، درحالی که مجموعه های آموزشی و آزمایشی دارای توزیع های متفاوتی هستند. روش های موجود تلاش می کنند تا مسیله تغییر دامنه ها را با استفاده از تطبیق دامنه ها یا اعمال محدودیت های رتبه-پایین حل نمایند. در این مقاله، ما یک روش دو مرحله ای غیرنظارت شده با عنوان حداقل سازی خطای بازسازی تصاویر از طریق تطبیق توزیع و محدودیت رتبه-پایین پیشنهاد می دهیم که از هر دو روش تطبیق توزیع ها و محدودیت های رتبه-پایین برای فایق آمدن به اختلاف توزیع دامنه ها استفاده می کند. در مرحله اول، روش پیشنهادی ما داده های آموزشی و آزمایشی را به یک زیرفضای مشترک نگاشت می کند تا اختلاف توزیع حاشیه ای و شرطی دامنه ها حداقل شود. علاوه بر آن، EDA از خوشه بندی مستقل از دامنه برای تفکیک بین کلاس های مختلف بهره می برد. در مرحله دوم، برای حفظ ساختار داده در زیرفضای مشترک، EDA خطای بازسازی داده ها را با استفاده از محدودیت های رتبه-پایین و تنک حداقل می کند. به طورکلی، EDA مسیله اختلاف دامنه ها را با پیچیدگی زمانی درجه سه حل می کند. روش پیشنهاد شده بر روی تنوعی از پایگاه داده های شناخته شده بصری ارزیابی می شود و کارایی آن با دیگر روش های به روز تطبیق دامنه ها مقایسه می شود. میانگین دقت EDA بر روی 32 آزمایش 33/68% به دست آمده که نسبت به دیگر روش های به روز تطبیق دامنه، با بهبود 28/4% عملکرد بهتری دارد.

تخمین هاپلوتایپ بر اساس اطلاعاتDNA برای کشف بیماری های ژنتیکی انسان استفاده می شود. این مسیله در پردازش ژنومی سیگنال ها به صورت یک ماتریس رتبه پایین قابل مدل سازی است که به علت محدودیت های موجود در خوانش هاپلوتایپ، فقط تعداد کمی از درایه ها مشاهده می شوند. در نتیجه یک روش موثر برای بازیابی هاپلوتایپ از مشاهدات ناقص، استفاده از روش های تکمیل ماتریس است. در این مقاله به کمک روش های تکمیل ماتریس، سعی در تخمین هاپلوتایپ از طریق فاکتورسازی ماتریسی شده است. در مراجع از روش گرادیان کاهشی برای حل مسیله استفاده شده است. اما در روش های قبلی داده های پرت نیز در محاسبات وارد می شود که باعث خطا در تخمین هاپلوتایپ شده است. به عبارتی در این روش ها به شروط موجود برای ماتریس های هاپلوتایپ توجه نشده است و این موضوع باعث تخمین داده های پرت برای هاپلوتایپ شده است. در این مقاله با روش تکمیل ماتریس و با در نظر گرفتن این شروط در ماتریس هاپلوتایپ، یک تابع هزینه جدید به صورت عبارت جریمه برای تخمین هاپلوتایپ معرفی می کنیم. عبارت جدید اضافه شده به تابع هزینه باعث می شود که اثر داده های پرت کاهش یافته و در نتیجه دقت تخمین هاپلوتایپ افزایش می یابد. نتایج شبیه سازی نیاز کاهش خطای بازیابی هاپلوتایپ را تایید می کند.

مارتین لینگز به عنوان یکی از نمایندگان برجسته سنت گرایی متأخر، ادامه دهنده و تکمیل کننده کار اسلاف خود بوده و برخی از زمینه های ناکاویده سنت را مورد تحقیق و تحلیل قرار داده است؛ یکی از مهم ترین این زمینه ها، ادبیات نمایشی و نمایش است. پیش از لینگز، توجهی جدی از سوی محققان هنر قدسی به نمایش دیده نمی شد و پس از او نیز چندان مورد اعتنا واقع نشد؛ و او تا حد زیادی در کار خود درون جریان سنت گرایی، یگانه محسوب می شود. او در «شکسپیر در پرتو هنر عرفانی»، تلاش می کند زمینه های لازم برای خوانش قدسی – بخوانید درست – متون شکسپیر را فراهم آورد و الزامات عملی یک «اجرای موفق» از نمایشنامه هایی این چنینی را نشان دهد. بر این مبنا «مارتین لینگز و هنر نمایش: به سوی بوطیقای نمایش عرفانی» تلاشی در جهت نشان دادن ابعاد و دلالت های نظری و عملی خوانش نمایشنامه هایی با صبغه عرفانی توسط مارتین لینگز خواهد بود. کلمات کلیدی: مارتین لینگز، نمایش عرفانی، سنت گرایی، هنر.

شاید دکتر جانسن تشخیص درست تری داده بود آنگاه که گفت: «کمدی در تعریف نمی گنجد.»در پایان «رساله مهمانی» افلاطون، از سقراط بحثی منقول است بدین منوال که: فن نوشتن کمدی عین فن تحریر تراژدی است. گر چه افلاطون در جمهوریت، سخن سقراط را اشراف منشانه می شمارد و کمدی را امری کم ارزش و برای نمایشنامه مسخره می داند، اما کلاسیسم به انحا مختلف از این تعریف ناخرسند است. حال آن که در فن شعر ارسطو (بخشهای چهارم و پنجم) تعریف کمدی چنین آمده است:«با توجه به اینکه تراژدی دست به نمایش شخصیت نجیب در عملی شریف می زند، کمدی نیز نمایشی است از اعمال وضیع.»کمدی، اول بار مختص پرخاش (دشنام) با چیزی که مسخره آمیز باشد بوده است. مسخره آمیز از نظر ارسطو چنین است:گونه هایی از کراهت، یعنی اشتباه یا بدنمایی، که اندوه یا آزاری به دیگران نمی رساند. همچنین همو اضافه می کند: کمدی نظیر تراژدی، از بدیهه سازیها نشات گرفته است. در واقع تراژدی از دیتی رامپ و کمدی از آوازهای فالیک مشتق شده است...